Spirulina: co warto wiedzieć o tej mikroaldze

Wśród produktów zaliczanych do superżywności spirulina jest prawdziwą gwiazdą. Chętnie nazywa się ją „bombą odżywczą”, podobno cenią ją sportowcy ze względu na zawartość białka, a do tego często przypisuje się jej właściwości antyoksydacyjne. Ale co naprawdę zawiera i czego można się po niej spodziewać w kontekście cellulitu? Przyjrzyjmy się bliżej tej niebiesko-zielonej mikroaldze, bez obietnic bez pokrycia.

Czym jest spirulina?

Spirulina (jej naukowa nazwa to Arthrospira platensis) to cyjanobakteria, czasami zwana algą niebieską. Zanim stała się „superżywnością”, którą znamy dzisiaj, była tradycyjnym pożywieniem ludu Kanembu, który zbiera ją na brzegach jeziora Czad. Spirulina rozwija się bowiem w ciepłych, słonawych i płytkich wodach. Ma również długą historię w przemyśle spożywczym. Najpierw trafiała do paszy dla zwierząt, a następnie służyła jako barwnik spożywczy dzięki fikocyjaninie, niebieskiemu pigmentowi, który nadaje jej kolor. W latach 2000. zyskuje na popularności: wykorzystuje się ją w niektórych programach walki z niedożywieniem ze względu na zawartość białka, witamin i składników mineralnych. Stopniowo trafia do sprzedaży jako suplement diety i odnosi ogromny sukces.

Co zawiera spirulina?

Aby wiedzieć, czego można się spodziewać po danym produkcie, najprościej przyjrzeć się jego składowi.

Suszona spirulina zawiera około 60% białka, czyli dużo. Są w niej też aminokwasy niezbędne, czyli takie, których organizm nie potrafi sam wytwarzać. Uwaga jednak na ilości: spożywa się jej zaledwie kilka gramów dziennie, co daje bardzo mało białka w porównaniu z porcją ryby, jajek czy roślin strączkowych. Nie zastąpi więc zwykłych źródeł białka ani sportowcom, ani wegetarianom i weganom.

Spirulina zawiera również witaminy:

• prowitaminę A (beta-karoten), czyli pomarańczowy barwnik;
• witaminy z grupy B, z ważnym zastrzeżeniem: obecna w niej kobalamina występuje w dużej mierze w formie, której organizm nie wykorzystuje. Dlatego nie zastępuje suplementacji zalecanej weganom;
• witaminę E;
• witaminę K.

Wreszcie znajdziemy w niej składniki mineralne, takie jak żelazo, magnez, mangan, fosfor, selen, miedź, cynk, chrom i potas, w ilościach zależnych od warunków uprawy. Przy kilku gramach dziennie to jednak niewielkie ilości, a w Unii Europejskiej nie dopuszczono żadnych oświadczeń zdrowotnych dla samej spiruliny. Wszystkie te składniki dostarcza też urozmaicona dieta, która pozostaje podstawą. O tym, co naprawdę ma znaczenie dla Twojej skóry, przeczytasz w naszych poradach.

Czy spirulina może pomóc na cellulit?

Spirulina często pojawia się w poradach na cellulit. Jednak żaden produkt spożywczy sam w sobie nie działa na „skórkę pomarańczową”. Cellulit zależy od wielu czynników, m.in. od hormonów, genetyki, budowy skóry i stylu życia. Oto, co najczęściej słyszy się o spirulinie, i co warto o tym wiedzieć.

„Wychwytuje cukry i tłuszcze”: często można przeczytać, że spirulina ogranicza odkładanie się tłuszczu, obniża cholesterol albo hamuje apetyt, m.in. dzięki zawartemu w niej chromowi. Żadne z tych twierdzeń nie zostało potwierdzone w przypadku spiruliny, a ona sama nie sprawia, że się chudnie. Aby dbać o sylwetkę, podstawą pozostają urozmaicona dieta, porcje dopasowane do głodu i regularna aktywność fizyczna.

„Oczyszcza organizm”: spirulina jest bioakumulatorem, co oznacza, że pochłania to, co znajduje się w wodzie, w której rośnie, w tym ewentualne metale ciężkie. Właśnie dlatego trzeba starannie wybierać produkt. Nie jest to jednak powód, by przypisywać jej działanie detoksykacyjne na organizm, bo wątroba i nerki radzą sobie z tym bez żadnej kuracji. Podobnie zawartość magnezu i potasu nie oznacza, że spirulina wpływa na zatrzymanie wody czy na cellulit wodny. Jeśli puchną Ci nogi, porozmawiaj z lekarzem.

„Upiększa skórę”: spirulina zawiera antyoksydanty, ale nie ma potwierdzonego wpływu na starzenie się skóry, na kolagen ani na cellulit włóknisty. W pielęgnacji skóry liczą się przede wszystkim ochrona przeciwsłoneczna, nawilżanie i odpowiednie kosmetyki.

„Działa na naczynia krwionośne”: zawarta w niej witamina K bierze udział w krzepnięciu krwi. Nie oznacza to bardziej płynnego krążenia krwi. To przede wszystkim powód do ostrożności: spirulina nie jest zalecana osobom przyjmującym leki przeciwzakrzepowe.

„Hamuje apetyt i buduje mięśnie”: ze względu na zawartość białka spirulina trafia na wiele list naturalnych środków hamujących apetyt. Jednak w spożywanych ilościach dostarcza zbyt mało białka, by wpłynąć na apetyt czy na mięśnie. Liczą się aktywność fizyczna i urozmaicone posiłki w ciągu całego dnia.

Podsumowując: spirulina może znaleźć miejsce w urozmaiconej diecie, jeśli lubisz jej smak. Nie zastąpi jednak aktywności fizycznej, regularnej pielęgnacji ani porady specjalisty.

Jak spożywać spirulinę?

Przede wszystkim zwróć uwagę na jakość produktu, bo w Internecie można trafić na naprawdę różne rzeczy. Spirulina pochłania to, co znajduje się w wodzie, w której rośnie, dlatego może być zanieczyszczona. Mogą w niej być metale ciężkie, szkodliwe substancje wytwarzane przez inne mikroalgi albo bakterie. Wybieraj produkt z jasno podanym pochodzeniem i informacją o kontroli jakości, najlepiej ekologiczny, bez mocznika i uprawiany we Francji. Kupuj go w pewnym miejscu: w aptece, w sklepie specjalistycznym lub od znanego producenta.

Następnie pojawia się pytanie o formę. Spirulinę można znaleźć w postaci proszku lub płatków, które dodaje się do potraw. Osoby, którym nie odpowiada jej smak (smak algi), mogą sięgnąć po suplementy diety w kapsułkach lub tabletkach.

Jeśli chodzi o ilość, zawsze przestrzegaj dawki podanej na opakowaniu. Zwykle zaleca się nie przekraczać 3 g dziennie. Lepiej zacząć stopniowo, od 1 g dziennie w pierwszym tygodniu, a następnie zwiększać ilość, jeśli dobrze ją tolerujesz. Producenci często zalecają spożywanie spiruliny w formie kuracji trwających od 3 tygodni do miesiąca, z przerwami.

Wreszcie istnieją przeciwwskazania. Spiruliny nie powinny spożywać osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe oraz osoby z chorobą serca. To samo dotyczy osób z hemochromatozą, dną moczanową (podagrą), fenyloketonurią lub alergią na algi, a także dzieci. Dla ostrożności lepiej zrezygnować z niej również w ciąży i w okresie karmienia piersią. W razie wątpliwości lub jeśli przyjmujesz leki, zapytaj lekarza lub farmaceutę. Jeśli pojawią się dolegliwości trawienne, bóle głowy lub reakcja skórna, przerwij stosowanie i skonsultuj się ze specjalistą.

Powiązane artykuły

• Produkty na świąteczny stół: 9 propozycji
• Cukier a cellulit – co musisz wiedzieć
• Warzywa: 6 zaskakujących przepisów na słodko i na słono

Przydatne kategorie: Dieta antycellulitowa, Sposoby na cellulit.

Więcej w sklepie Cellublue: nasze produkty do pielęgnacji sylwetki i nasze produkty na cellulit.